The Unpaiktable Catwoe

Διατηρητέο

2008-08-21T16:30:00.004+01:00

Δεν είχα συνειδητοποιήσει πως έχει περάσει τόσος καιρός από το τελευταίο ποστ.. Φέρνει πίσω αναμνήσεις περί ποστιέρας! "Thursday, November 15, 2007" είναι σχεδόν ένας χρόνος πριν. Περαστικός ήμουν, και έτσι όπως το είδα είπα να ανοίξω να μπω μέσα, να φυσήξω τη σκόνη πάνω από τις φωτογραφίες, να διορθώσω τις κορνίζες στον τοίχο, να απολαύσω για μερικά λεπτά την ησυχία και ύστερα να τρίξω την πόρτα πίσω μου μέχρι την επόμενη φορά που θα ξαναγυρίσω..

The Normal Approach

2007-11-15T11:36:00.000Z

Incognito No

2007-10-26T12:02:00.000+01:00

Η απορία μου είναι η εξής: Θυμάται κανείς αυτή την παρακμιακή διαφήμιση με το εγκεφαλικό άρωμα "Incognito No"; Ήταν πολύ αστεία.. Τύπος, που δε *αμάει, πάει σε μπαρ και βλέπει να έχουν πέσει δύο γκομένες πάνω σε έναν άλλον. Και λέει στον μπαρμαν: "Τι έχει αυτός που δεν έχω εγώ;" και απαντάει ο μπάρμαν "Incognito No". Ύστερα τον δείχνει να μπανιαρίζεται και να βάζει την κολώνια, σκάει στο μπαρ και του έρχεται το γκομενάκι και του λέει "Διψάαααω", κάνει νόημα στον μπαρμαν και εκείνος του κλείνει τι μάτι.. Σκόραρε ο τύπος, και η επόμενη σκηνή είναι αυτός με τη γκόμενα μέσα σε κόκκινο cabrio να χαμογελούν στην κάμερα σε φάση "Πάμε για τρελά ..~~γαμ~~βαφτίσια"

Βέβαια, επίσης αστεία είναι και η μουσική υπόκρουση της διαφήμισης. Παραθέτω στίχους.

Άσμα 1: "Λίγο εσύ, λίγο εγώ, δεν έμεινε καθόλου χρόνος"
Άσμα 2: "Δυο παλιές φωτογραφίες που'μασταν μαζί, και δε μπορώ να σε ξεχάσωωω"

Αγαπητοί μου μπλαμπλάδες, τηλεορασάκηδες και μουσικόφιλοι.. Η διαφήμιση ήταν δεκαετίας 90.. Παρακαλώ όποιον έχει τη δυνατότητα να βρει τη διαφήμιση ή κάποιο απο τα τραγούδια να απαντήσει.

Δε πάμε καλά..

2007-09-30T22:26:00.000+01:00

Κι εκεί που καθόμουν στο γραφείο του Στέλιου, μετά από ακόμα ένα επικό πάρτυ, μου πέφτει μία λίρα που κρατούσα στο χέρι μου και πάει κάτω από τη συρταριέρα. Σκύβω να τη βρω, δε φαινόταν τίποτα. Βάζω το χέρι μου μήπως και την πιάσω, και βγάζω 5p.

Συμπέρασμα: Η συρταριέρα μου έφαγε 95p. :p

The Geek In Me

2007-08-31T01:31:00.000+01:00

Διάλογος μεταξύ geeks:

- Ρε συ, έχεις να μου δανείσεις 500 ευρώ;
- Έχω.. Αλλά δε τα κάνουμε 512 να'ναι πιο στρογγυλά;

<ηχητικό εφέ>
"Κουά, κουά, κουά, κουαουαουαουαουααα"
< \ηχητικό εφέ>

Νου Πρόκληση Νο1

2007-07-24T18:42:00.000+01:00

Το άσχετο quiz του μήνα:

Σας ζητώ να μου βρείτε ευχάριστες μυρωδιές με κατάληξη "-ιλα". Οι καλύτερες απαντήσεις θα προστίθενται στο ποστ. Μαλα.. χμ.. κίες του τύπου Τεκίλα και Βανίλα, δε μετράνε. Για πάμε..

Edit: Ψάχνουμε μυρωδιές, και όχι αντικείμενα

Τα τυπικά..

2007-07-18T17:14:00.000+01:00

Ζω.. Υπάρχω.. Αναπνέω..
Για τα υπόλοιπα ξέρετε που θα με βρείτε.

Κάποτε μετρούσα μέσα στο μυαλό μου τον καιρό που δεν έγραφα κάτι εδώ.. Και μόλις συνειδητοποίησα πως έχει περάσει 1 μήνας και 10 μέρες περίπου από το τελευταίο ποστ. Άσε που σήμερα παίζουν και οι James στην Αθήνα. Hmm, the plot thickens!

Καλά να περάσετε όσοι πάτε, είναι καλό να ξέρεις ότι έχεις απεσταλμένους στο κοινό ;)

Καλέ συ Batman!

2007-06-06T18:49:00.000+01:00

Google Image search: Batman

2η φωτογραφία. Έλεος!

link: http://images.google.com/
(σιγά μη σας δώσω κατ'ευθείαν το link, καν΄τε και τίποτα εσείς :P )

PS> Σα να λείπει κάτι από το header του blog.. Χμμ.. Μουμπλε, μουμπλε.. Ιδέα: High-tech version of "μούμπλε μούμπλε" = "γκούγκλε γκούγκλε"! Αν το καλοσκεφτείς, στέκει.. Μωρέ μπράβο!

Γιατί τέτοιος ντόρος με το Facebook;

2007-05-14T12:59:00.000+01:00

Συγνώμη ρε παιδιά, αλλά.. Κάναμε, ράναμε, δείξαμε από δω, από κει, είδαμε, χωθήκαμε, ψάξαμε, ανακαλύψαμε, γελάσαμε, λιώσαμε, αργοσχολάσαμε, καήκαμε, ρεζιλευτήκαμε με το Hi5. Γιατί ξανά τα ίδια με το "καινούριο" Facebook; "Μπες μπες κι εσύ" είπε ο ένας, "κάνε κι εσύ λογαριασμό" είπε η άλλη. "Γιατί; Τι παραπάνω έχει από το Hi5;" ρώτησα περιμένοντας μία λογική απάντηση. "Ε, να.. Μπορείς να βλέπεις τι κάνει ο άλλος, τους φίλους του κλπ κλπ". "Μμμμ.. Ναι. Τι παραπάνω έχει από το Hi5;" ξαναρώτησα. Και η αποστομοτική απάντηση ήταν οτι μπορείς να κάνεις "poke" τον άλλον. Ναι ναι, μπορείς να τον σκουντήξεις με το δάχτυλο εικονικά! Κατάλαβες; Βασικά, μη με ρωτάτε παραπάνω, ό,τι μου είπαν σας λέω. Θα πρέπει να είναι αυτό το "wow factor" για το οποίο ακούω τελευταία. Εν κλειτκλακλου..φτου.. Εν κατακλείδι, μου τη δίνει που πρέπει να έχω λογαριασμό από δω, λογαριασμό από κει, κλπ για να είμαι μέσα στα πράγματα (msn, skype, yahoo, gmail, etc). Ποιά πράγματα δηλαδή (δεύτερο συμπέρασμα, προσεχώς); Και δεύτερον, πόσο ελεύθερο χρόνο έχει πια ο κόσμος για να κάθεται να χαζεύει μπροστά σε ένα facebook τους φίλους φίλων του φίλου ω φίλε, να έχει μια καθαρά εικονική επαφή που περνάει πλέον στην κατηγορία του κουτσομπολιού του στυλ "Είδες αυτή ποιόν έχει στους φίλους της; Λες..; Ε δε νομίζω. Σοβαρα;!". Είμαι ο μόνος που πλέον δε με ενθουσιάζει η χρήση της τεχνολογίας για τέτοια; Το να είσαι μακριά από τους φίλους σου (καλή ώρα) και να προτιμάς να μιλάς μέσα από ένα Skype ή ένα MSN μπορώ να το καταλαβω γιατί το ζω και όντως εκμηδενίζει (όχι ακριβώς, αλλά κατά πολύ) τις αποστάσεις. Αυτό που δε μπορώ να χωνέψω είναι γιατί άνθρωποι που βρίσκονται στο χάρτη κοντά μεταξύ τους προτιμούν να έχουν μια τέτοιου είδους επαφή. Όλα πια τα έχουν κάνει από κοντά που το facebook (και κάθε facebook) και το ηλεκτρονικό σκούντημα (poking, nudging) είναι μία τόσο μοναδική εμπειρία;

Και στο καπάκι έτσι όπως έχουν ανάψει τα αίματα, κλασικό φινάλε από "Το Ρετιρέ":
"Αφήστε με μητέρα, δεν αντέχω άλλο. Δεν αντέχω άλλο!"
και μουσική: "Ρουγκου ντουγκου ντουγκου ντουγκου, τιριν τιριν τιριιν.. Φρρρρρρρρ!"

Heading Out: Armin van Buuren LIVE

2007-05-11T22:22:00.000+01:00

When you touch my face
When you call my name
I'm burned with desire
But you left me in the rain

Και τα λόγια είναι πάλι περιττά! Μούμπλε μούμπλε..

[edit]

This is an anthem for
the girl that got away

This is an anthem for
the world of yesterday

This is the anthem for
the rebel of my youth

This is the anthem for
the risk of loving you

Δυο βραδιές στο Londonκούζεν.. [Μέρος 1ο]

2007-05-05T13:10:00.000+01:00

Βραδιά 1η: DJ Tiesto and "The Elements of Life" @ Alexandra Palace

Σκέφτηκα να καθήσω να περιγράψω το θέμα με κάθε detail αλλά προτιμώ να αφήσω τις εικόνες και τους ήχους να τα πουν όλα. Λίγα πράγματα για το event: περίπου 8000 κόσμος, ατελείωτη μουσική, απίστευτα μεγάλος χώρος (πρώην παλάτι), μοναδικά visuals πίσω από τον Tiesto με χρώματα και χορευτικά για κάθε Element of Life (γη, αέρας, νερό, φωτιά) τα οποία έδεναν με τη μουσική, φώτα, lasers και τρελός χορός! Ιδού..

Και για όσους θέλουν να πάρουν μία γεύση από το τι έγινε εκείνο το βράδυ, η παρακάτω ηχογράφηση μιλάει από μόνη της. Ακούγεται δυνατά!

Το mp3 είναι διαθέσιμο εδώ.

Heading Out: James LIVE

2007-04-27T14:09:00.000+01:00

James Live at Brixton Academy (27/04/07)

"The gap between crack and thunder is closing in"

Η μέρα έφτασε και τα σχόλια είναι περιττά. Θυμάμαι άρχισα να ακούω φανατικά James λίγο πριν διαλυθούν. Δεν κατάφερα να βρεθώ στο Live του Rockwave και έκτοτε ανυπομονούσα (μαζί με χιλιάδες) για τη μέρα που θα επανασυνδεθούν και θα παίξουν ζωντανά και πάλι. Αυτή τη φορά όμως είναι διαφορετικά γιατί η παρέα του Tim Booth βρίσκεται στην Αγγλία. Εκεί βρίσκομαι και εγώ (duh?). Και αυτή η συναυλία δε-χανόταν! Ομολογώ πως αυτή τη μέρα την περίμενα περίπου 6 χρόνια..


[...]
When you let me fall
Grew my own wings
Now I'm as tall as the sky
When you let me drown
Grew gills and fins
Now I'm as deep as the sea
When you let me die
My spirit's free
There's nothing challenging me.

Επόμενο ραντεβού των James με το ελληνικό τους κοινό, στις 18 Ιουλίου. Θα σας δω εκεί! Χρόνη, σ'ευχαριστώ! Pedja, miss you bro.

Μερικά λόγια για τους James: Link
Must have (πρέπει-να-το-χεις ή παρ΄το-χτες ελληνιστί) CD: Getting Away With It ...Live
James official webpage: Link

Heading Out: DJ Tiesto Live

2007-04-20T19:41:00.000+01:00

Η Βαρκελώνη ήταν πανέμορφη αλλά κράτησε λίγο.. Γυρίσαμε (σοκάκια, κτίρια), φάγαμε (τάπας), ήπιαμε (σαγκριά και κλάρα), είδαμε (φλαμένκο ζωντανό), ακούσαμε (την) και φανταστήκαμε το (μικρό) ΜΕΤΡΟ της Θεσσαλονίκης μας. "Γκλιν-Γκλον... Πρώτος σταθμός: Λευκός Πύργος. Τερματικός σταθμός. First station: Lefkos Pirgos. Terminal station. Μετεπιβίβαση για ..πίσω.".

Απόψε το πρόγραμμα έχει όπως κάτι τελείως διαφορετικό. Ο τίτλος το μαρτυράει και δε χωράει πολλά σχόλια. Τα λέμε αύριο το πρωί (ε, στο κρεβάτι μου μιλούσα :P ). Φιλιά!

Heading out! Next stop: Barcelona

2007-04-13T12:29:00.000+01:00

Ξέεεεερω, ξέρω... Βρε ξέρω σε λέω.. Επ.. Μα.. Να σ'.. Ε, να σου πω.. Μισό λεπτό, θα μ'αφήσεις να μιλήσω;!

Ωραία..

Ναι βρε παιδί μου, ξέρω.. Έχω χαθεί από μπλογκοπροσώπου γης..

(Έκτακτη σκέψη, this just in: Καλλυντικά μπλογκοπροσώπου; Χμ.. Επιχειρηματικό άνοιγμα. Mη κορεσμένη αγορά. $$$ Κα-τσιιινγκ!) Σημείωση: Το "τσιιινγκ" του Κα-τσιιινγκ είναι τελείως διαφορετικό από το "στίιινγκ" που ακούγεται από ένα καλά γυαλισμένο μέτωπο. Έτσι, το'χεις..

Στο θέμα μας. *ξεροβήχει, φτιάχνει γραβάτα και κοιτάει κάμερα*

Τι να πω, ό,τι κι αν πω θα'ναι λίγο. Χρωστάω πολλά να γράψω. Δεν είναι το θέμα όμως αυτό. Απλά σε μερικές ώρες πετάω για Βαρκελώνη και ήθελα να το καταγράψω εδώ. Να χαιρετήσω και αυτό το φανταστικό κοινό! Ελπίζω να τα λέμε πιο συχνά. Εδώ είμαι, δε φεύγω. Όσοι θέλουν να με βρουν ξέρουν.

Αυτοί, ξέρουν! (Οι 29 κατασκευαστές πλυντηρίων, ντε..)

Heading out λοιπόν. Θα τα πούμε

PS> Εναλλακτικός τίτλος για το ποστ: "Ποοοοοοοστ!" (κατά το "Goaaaaaaaal!")

Twiinkle, twiinkle little star...

2007-01-27T14:52:00.000Z

Χτες αργά το βράδυ που γύρισα το βρήκα να κοιμάται κάτω από την τηλεόραση όπως το είχα αφήσει. Προσεκτικά, χωρίς να ανάψω το φως και το ξυπνήσω το έβγαλα μια φωτογραφία, και τη μοιράζομαι αυτή τη στιγμή μαζί σας!

Να'το και το γενέθλιο!

2007-01-17T23:46:00.000Z

Αν ήμουν αθεράπευτος fan του Scooby-Doo, έτσι θα ήταν η τούρτα μου σήμερα (ε αυτή βρήκα, αυτήν έβαλα*). Και που μεγαλώσαμε, τι καταλάβαμε; Χρόνια μας πολλά Kevin (by the way, και ο Kevin Costner έχει γενέθλια σήμερα)! Τα 4α γενέθλια στη σειρά που γιορτάζω στο νησί (και πρώτα blog-ο-γενέθλια). Και του χρόνου(;). Μούμπλε, μούμπλε..

*αυτήν ξέρετε, αυτήν εμπιστεύεστε

The Margarita Effect

2007-01-12T00:47:00.000Z

Γουστάρω τρελά τα καθημερινά ποτάκια.. Ειδικά σε μία χώρα όπως η Αγγλία είναι πολύ κόντρα στις συνήθειες του κόσμου. Ο κόσμος πλακώνεται στην κυριολεξία στα ποτά Παρασκευές και Σάββατα και τις υπόλοιπες μέρες επικρατεί νέκρα. Τα παραπάνω φυσικά προκύπτουν αν αποκλείσουμε τη σεβαστή μερίδα των φοιτητών οι οποίοι αφορμή ψάχνουν για να πιουν και να διασκεδάσουν. Και βέβαια εμείς σαν εκολαπτόμενοι εργαζόμενοι ακόμα κουβαλάμε το γονίδιο του φοιτητή το οποίο ελπίζω να μη φύγει και ποτέ! Σήμερα λοιπόν ήταν μία από αυτές τις μέρες που ενώ περίμενα πως θα τελείωνε ήρεμα στο σπίτι, τελείωσε με πολύ γέλιο με φίλους και καλή παρέα σε μπαράκι εδώ στο Notting Hill που τα έχουμε και σε αυθονία, και πάρα πολλή και καλή διάθεση. Βέβαια η Πέμπτη θα μου πείτε ανέκαθεν θεωρείτο παραμονή της παραμονής του Weekend, αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση οι Πέμπτες είναι όπως κάθε άλλη μέρα της εβδομάδος. Να που έκλεισα και το κινητό μου κατά λάθος, πάνω στην τρέλα μου, πάνω στην αφασία μου! Το, εκ ποστιέρας φυσικά, πόστ γράφεται υπό την μουσική υπόκρουση των Coldplay στο Clocks αλλά σε μία έκδοση πολύ διαφορετική από τις άλλες. Ακούστε το στο CD με τίτλο: Buena Vista Social Club - Rythms Del Mundo: Cuba. Δε ξέρω πως μπορεί να το βρείτε, ζητήστε το μου να σας το στείλω, κατεβάστε το, ανεβάστε το, στρίψτε το, αναποδογυρίστε το :) Είναι πολύ ωραίο. Φιλιά σε όλους, να κάνετε πάντα αυτό που νιώθετε για να είστε καλύτερα. Κυνηγήστε ό,τι σας αξίζει και ό,τι δεν ξέρει οτι σας αξίζει. Seize the day. Live your life to the fullest. Κάποιοι (συμπεριλαμβανομένου και εμού) τείνουν να ξεχάσουν πως θα'πρεπε να ζουν την κάθε μέρα ξεχωριστά στο έπακρο. Είναι πολύ σημαντικό, κι ας ακούγεται βραχυπρόθεσμο (κοντοπρόθεσμο πήγα να πω..). Και ειλικρινά, μην προσποιείστε και μείνετε αυθεντικοί, γιατί αυτό θα εκτιμήσουν οι γύρω σας. Το χιούμορ πήγε περίπατο στο ποστ, αλλά θα μείνει ουσία που θα διαβάζω αύριο και θα λέω, "ε;". Κάτι μου θυμίζει αυτό.. Υπάρχει τραγουδάκι που λέει "Σου λέω εεε εεε" ; Ας βοηθήσει κάποιος, γιατί έτσι και κολήσει αυτό το μυαλό και δε βοηθάει ούτε Γκουγκλ ούτε Γουίκιπίντια, γάμησετα :) Ciao!

Νηφάλιο edit: Ιδού και το CD.

Καλή χρονιά!

2007-01-08T02:15:00.000Z

Τσιμπολογάω μία βασιλόπιτα από το πρωί (όλη δική μου), την έχω φτάσει στη μέση περίπου και ακόμα να μου κάτσει το φλουρί! Πόσο γκαντέμης πια; Κι έχω τόση αγωνία φέτο'.

Εύχομαι καλή χρονιά και ό,τι καλύτερο σε όλους!

PS. Πίσω στην Αγγλία κλασικά, μετά από γιορτάρες μέρες στη Θεσ/νίκη! Πλέον μετράμε ανάποδα για Τορίνο. Ανέ, οϋδ, αϊτρ, αρεσσέτ, ... (κι η λαλακία καλά κρατεί)

Ο catwoe πακετ-Άρι

2006-12-22T03:28:00.000Z

Η ώρα είναι περασμένες τρεις και φυσικά για ακόμα μία φορά η βαλίτσα δεν είναι έτοιμη στην ώρα της. Κάθομαι και πακετάρω ακούγοντας το νέο blogcast του φίλου Αρι ή αλλιώς geroloofa ο οποίος μπήκε πολύ δυναμικά στον κόσμο των blogs και μου έχει δώσει πάρα πολλές ιδέες με τις εμπνεύσεις του που ανυπομονώ να των δω για να του τις πω (..Πώωωω!). Επίσης καλωσορίζουμε και τον Αχιλτζλτζέα (υπόκειται στους κανόνες λεκτικής παραγώγισης, για περισσότερα ρωτήστε πριβέ για να προστατέψουμε άμαχο πληθυσμό!) στην μπλογκόσφαιρα ο οποίος μπήκε εξίσου δυναμικά και πραγματικά χαίρομαι για την απαρτία της ομάδας κρούσης. Συγκεκριμένα αυτή τη στιγμή ακούω τους αγαπημένους Kings of Convenience μέσα από την τελευταία μουσική επιλογή του Άρι για αυτό το blogcast. Θα πήγαινα να σου προτείνω το "I'd rather dance with you" αλλά μόλις τώρα άκουσα ότι με πρόλαβε η Ρόζα. Για να ολοκληρώσω λοιπόν το έργο της Ρόζας θα σου (και σας) προτείνω να δεις (δείτε) το videoclip το οποίο είναι βέβαια πολύ καλό. Κάτι που ίσως δε ξέρεις φίλε Άρι είναι πως η φωνή των Kings of Convenience έχει ακουστεί και στο πολύ γνωστό Poor Leno των Royksopp φυσικά. Παρασύρθηκα όμως. Είναι τόσα πολλά που θέλω πάντα να πω με αυτό τον άνθρωπο, από βλακείες με σφραγίδα γνησιότητας μέχρι μουσική και ο,τιδήποτε άλλο, και κάθε φορά καταφέρνουμε να πούμε πολύ λίγα. Κατά έναν περίεργο τρόπο όμως όσος καιρός κι αν περάσει μπορούμε και συνεχίζουμε την κουβέντα χωρίς κόπο, χωρίς τρίψιμο και το κυριότερο χωρίς ξέβγαλμα! (Μούμπλε, μήπως να'βγαζα κοινό παράγοντα το "χωρίς", μούμπλε;)

Το αποψινό post με σήμα το χιονάνθρωπο ύψους πες 4 μέτρων του Canary Wharf μας βάζει για τα καλά στο κλίμα των γιορτών. (Chicken) fingers crossed να πετάξω αύριο για την Ρώμη απ'όπου ο μάγος με τα δώρα θα ξαναπετάξει για Θεσ/νίκη. Εύχομαι καλές γιορτές σε όλους και ευτιχισμένος ο νέος έτος! (ο νέος ειν'ωραίος)

Πέτα Αλιτάλια, πέτα!

2006-12-21T11:08:00.000Z

Πετάω αύριο (ευτυχώς όχι με British Airways) και ιδού η κατάσταση που επικρατεί:

Important Message

21st December 2006 Last Updated: 10:48

BAA
Our airports are experiencing disruption due to the dense and, in some places, freezing fog which is set to continue over the coming days. Passengers intending to fly in the next few days are strongly advised to check with their airlines on the status of their flight before departing for the airport. Flights are subject to delays and cancellations. The individual status of flights at our airports is:

Heathrow
British Airways has cancelled all domestic services to and from London Heathrow. A large number of European services have also been cancelled, including significant numbers of services to Paris and Brussels. Customers are urged to continually check for the latest news to see if their flight is still operating.
:(
Edit: Alitalia.com News
Severe disruption to operations due to fog

Due to heavy fog in the London and South East England area, many flights from and to London Heathrow have been cancelled and normal operations are severely disrupted. Customers travelling today are advised to check in advance the status of their flights by calling Alitalia on 0870 544 8259 or by contacting their travel agents.

Θα κλάψουνε ..κορίνες!

2006-12-19T18:03:00.000Z

Απόψε έχουμε corporate event για bowling! Έτοιμοι, ζεσταμένοι και απαυτ-ομένοι όλοι για νίκες και πολλά strikes κατεβαίνουμε στο Canada Water μετά από μια ακόμα κουραστική(;) μέρα στη δουλειά . Οι διάδρομοι θα εύχονται να ήταν κόκκινα χαλιά. Τα παρκέ θα νοσταλγούν τα μαθητικά τους χρόνια στο δάσος. Οι μπάλες θα μετανιώσουν που δε ξανάδωσαν εξετάσεις για να μπουν στη σχολή αερόμπαλων θαλάσσης. Τα παπούτσια θα προτιμούσαν να ήταν μπριζόλες (άσχετο, αλλά παντού μπορεί να κάνει καριέρα μία σόλα!). Και τέλος, οι κορίνες θα μετανιώσουν για τα περιττά κιλά στη μέση. Η ώρα έφτασε, τα βλέμματα χαμηλώνουν, τα δόντια τρίζουνε και οι αντίχειρες κάνουν αθόρυβα high-five με τα υπόλοιπα δάχτυλα. Το παιχνίδι αρχίζει...

Play bowl!

Ούτε ..σκύλος στον κόρφο του!

2006-12-17T00:43:00.000Z

Γειαα, τι λέει; Όλα καλά; Έτσι λοιπόν αρχίζει ακόμα ένα post φρέσκο και τραγανό από την καινούρια μου ποστιέρα. Να μου θυμίσετε να τη βγάλω από την πρίζα μόλις τελειώσω και προκληθεί ατύχημα! Έχουμε και λέμε.. Οι τελευταίοι μήνες πέρασαν σχετικά γρήγορα θα'λεγα. Ίσως επειδή περνάω αρκετά καλά τον τελευταίο καιρό, χωρίς πολλή σκέψη (είναι καλό αυτό, λέμε!). Η αλήθεια είναι πως δε κατάλαβα πώς ήρθαν τόσο γρήγορα τα Χριστούγεννα. Είναι πρωτοφανές γιατί συνήθως μου φαίνεται μία αιωνιότητα το διάστημα Σεπτεμβρίου - Δεκεμβρίου αλλά τι να πεις, και του χρόνου πάντα τέτοια! Η τελευταία εβδομάδα πέρασε πάρα πολύ ωραία και όπως όλα τα ωραία έτσι και αυτό τελείωσε γρήγορα. Θα μου μείνουν στο μυαλό οι βόλτες στα μήκη και τα πλάτη του Λονδίνου αλλά πιο συγκεκριμένα, δε ξέρω γιατί, θα μου μείνει η εικόνα της pub που είχε κλείσει αλλά εμείς ήμασταν ακόμα μέσα επειδή ξέραμε τον barman, πολυτέλειες. Ο φωτισμός ήταν χαμηλός, η μουσική καλή και προσπάθησα να κρατήσω κάποιες εικόνες στο κινητό:

Ζήσετε και εσείς το τώρα και μη σκέφτεστε το αύριο ή το χτες. Μπορεί να άργησα να το καταλάβω αλλά τουλάχιστον πιστεύω πως τώρα πια ξέρω τι συμβαίνει γύρω μου. Αφήστε τους άλλους να χτυπιούνται. Ίσως γι'αυτό να πέρασε γρήγορα ο καιρός. Είναι πολύ ωραίο να τα έχεις βρει με τον εαυτό σου. Όπως έχει δείξει η ιστορία κάθε φορά που κατεβαίνω στην Ελλάδα γυρνάω πίσω Λονδίνο με αλλαγμένα μυαλά και διάθεση. Αλλά το νιώθω πως κάθε φορά κάνω και ένα βήμα παραπέρα. Χαίρομαι πολύ γι'αυτό και ανυπομονώ για την επόμενη "κάθοδο" και επάνοδο. Το "κάθοδος" ανέκαθεν μου θύμιζε την κάθοδο των Δωριέων. Τι θυμήθηκε πάλι το άτομο έ; Γενικά απόψε δεν έχω πολλά κέφια για χαζομάρες αλλά μπορεί να μου βγει στην πορεία. Αλλά το καλύτερο το κρατάω για το τέλος! Δηλαδή λίγο πριν βγάλω την ποστιέρα από την πρίζα (ωχ, αρχίσαμε;).

Μου άρεσε η παρακάτω εικόνα στη γειτονιά μου και την έβγαλα φωτογραφία. Τα χρώματά της μαρτυρούν τι καιρό κάνει το τελευταίο διάστημα εδώ πάνω. Θά'θελα πολύ ένα τέτοιο κουάκ για τις μετακινήσεις μου. Από τότε που είδα το Alfie και ειδικά τις σκηνές που τριγυρνάει με το παπί και κλείνει το μάτι στις Αγγλιδούλες, ε ψιλοταυτίστηκα :P

Μέσα στις τελευταίες μέρες και πιο συγκεκριμένα την προηγούμενη Πέμπτη τα μεσάνυχτα έκανε πρεμιέρα το Wii, η επαναστατική νέα κονσόλα της Nintendo. Δε κρύβω πως από μικρός το όνειρό μου ήταν να δουλέψω εκεί όταν θα μεγάλωνα. Αυτό το όνειρο βέβαια μπορεί να εξακολουθεί να είναι όνειρο αλλά και εδώ που είμαι πριν από 3 χρόνια δε το φανταζόμουν ότι θα ήμουν. Anyway, εντύπωση μου έκανε ο πανικός που επικράτησε τα μεσάνυχτα σε κεντρικό κατάστημα ηλεκτρονικών παιχνιδιών μπροστά από το οποίο έτυχε να περνάω. Και αναρωτιέμαι, ο κόσμος δεν έχει δουλειά και περιμένει ποιός-ξέρει-πόσες-ώρες-από-το-πρωι για το Wii; Δε λέω, ωραία και πρωτότυπη η ιδέα του ασύρματου τηλεχειριστηρίου με αισθητήρες κίνησης αλλά γιατί τέτοιος ντόρος με το Wii; Δείτε και μόνοι σας την ουρά:

Πρέπει να έχει πολλή πλάκα να παίζεις Τέννις και να κουνάς το χειριστήριο σα ρακέτα, χεχε! Όσο για το όνειρο που έλεγα πρίν, εντάξει δεν έχω παράπονο για εδώ που φτάσαμε παρά μόνο ανεκπλήρωτα όνειρα στην To-Do λίστα μου :) Ένα από αυτά που πρόκειται να εκπληρωθεί σύντομα είναι το ταξίδι στις Άλπεις για Ski! Έτσι λοιπόν τα ταξιδάκια για τους επόμενους δύο μήνες έχουν ως εξής: Θεσ/νίκη για Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά, και Τορίνο, Ιταλία για ζωγραφιές επί πίστας!

I'm very excited μιας και έχω αρκετό καιρό να κάνω Σκι που μ'αρέσει τόσο. Το χιονοδρομικό λέει χρησιμοποιήθηκε και στους χειμερινούς Ολυμπιακούς του Τορίνο το 2006 οπότε it must be good! Να'στε σίγουροι πως θα επιστρέψω με μαύρισμα γύρω από τα γυαλιά και πολλές φωτό. Το καλύτερο όμως το κράτησα για το τέλος, όπως προείπα. Ο τίτλος του ποστ βέβαια δε προϊδεάζει για αυτό που θα δείτε το οποίο είδα και εγώ σήμερα μέρα-μεσημέρι στο Portobello. Κάποιοι κυκλοφορούν με τις μαϊμούδες τους στον ώμο. Κάποιοι άλλοι με τον παπαγάλο τους. Ε σκύλο στον ώμο δεν είχα ξαναδεί. (Με κλίκ βλέπετε τις φωτό και σε κανονικές διαστάσεις)

Όχι μόνο ψύλλος αλλά και σκύλος στον κόρφο του λοιπόν! Φιλιά σε όλους.

PS> Και το άσχετο: Barman και Barwoman δε θα μπορούσαν άνετα να είναι όνοματα υπερηρώων; Κατά το Batman, Superman, Spiderman, Catwoman, etc. Για φαντάσου.. "Barman, χικ, to the rescue..!"

Όνειρα, βροχές και άλλα..

2006-12-07T11:22:00.000Z

Εκεί που χουζούρευα πριν πάω στη δουλειά και στριφογυρνούσα (στριφογύρναγα, εντάξει;) κάτω από το πάπλωμα και σκεφτόμουν ότι σήμερα η μεσημεριανή πτήση Θεσ/νίκη - Λονδίνο μεταφέρει αυτό που αντικρύσα όταν έστριψα σε εκείνη τη γωνία, άρχισε να βρέχει λες και επιτίθονταν οι σταγόνες στον πλανήτη Γη. Ο φωταγωγός προέβαλε τη μεγαλύτερη αντίσταση και ο ήχος της μάχης με το νερό ήταν ο πιο έντονος εκεί. Μετά από μερικά λεπτά η βροχή σταμάτησε ή μάλλον "υποχώρησε", όπως θα ταίριαζε στο σενάριο αυτό επιστημονικής φαντασίας. Σχεδόν αμέσως καθάρισε ο ουρανός και βγήκε ήλιος. Κάπως έτσι είμαι κι εγώ τελευταία, μια βροχή, μια ήλιος. Και μετά τη χτεσινή βροχή, περιμένω απόψε τον ήλιο!

Ας αλλάξουμε όμως σελίδα στο δελτίο μας. Τέρενς;

Μερικές φορές βλέπεις πράγματα σε όνειρα τα οποία δεν ήξερες κι εσύ ότι μπορεί να σου αρέσουν.. Τι kinky παιχνίδια παίζει κι αυτός ο μυαλός βρε παιδί μου.. Φάκιν-σκέρυ-ντουντ! Πάντως καλό είναι να έρχονται καινούριες ιδέες για πειραματισμούς και να spice things up a bit.. Αλλά όχι κι έτσι!! What was I thinking, dude..?

Και το άσχετο (η ασχετούμπα):
Νέα οικιακή συσκευή - Ποστιέρα! Χρήσιμη και επίκαιρη. Δε γράφω παραπάνω γιατί κινδυνεύουν να κρασάρουν web browsers και μηχανήματα! Τα συμπεράσματα δικά σας..

Το iPod πέθανε. Ζήτω το iPod!

2006-12-05T15:07:00.000Z

Αυτό ήταν.. Το μικρό θαύμα της Apple τα κακάρωσε ένα ωραίο απόγευμα μετά από 1.5 χρόνο χρήσης και λειτουργίας. Δε συγκράτησα ώρα και ημερομηνία για να πω με ύφος οτι..
"Την τάδε του μηνός και ώρα τάδε απεβίωσε
σε ηλικία 1,5 ετών η ιΚάψουλα του catwoe.
Η κηδεία θα πραγματοποιηθεί κλπ..".
Θυμάμαι το αγόρασα κάποιες μέρες πριν από ενα ταξίδι με αεροπλάνο και το είχα λατρέψει στη διαδρομή. Όταν βέβαια πήρα και τα ακουστικά που κρατούν εκτός τους εξωτερικούς θορύβους το είδα με άλλο ..αυτί! Πόσες βόλτες, πόσα ταξίδια και πόσα "ταξίδια" έκανα μαζί του. Αλλά όπως όλα τα ωραία έτσι και αυτό κράτησε λίγο. Τι τεχνητές αναπνοές, συνδιασμούς πλήκτρων, ξόρκια, ξεμάτιασμα κλπ δοκίμασα, αυτό τίποτα.

Mήπως ήρθε καιρός για τη διαδοχή; Μήπως είναι καιρός για την ενθρόνιση της ιΚάψουλας νέου τύπου "νάνο"; Θα δείξει!

Ενός λεπτού σιγή λοιπόν για το μεγάλο μικρό. R.I.P.

...και συμφέρει!

2006-12-01T15:36:00.000Z

Τι τά'χουμε τα γαλόνια αν δε μπορούμε να φτιάξουμε ένα τέτοιο τηλέφωνο; Τα κάνει όλα.. Την Άννα Βίσση μπορεί να την πνίγει το παράπονο όταν δε χτυπάει το τηλέφωνο στις 12 το βράδυ. Αυτό φυσικά δε συμβαίνει επειδή δεν την παίρνει το παλουκάρι, αλλά επειδή δεν έχει τι άλλο να κάνει με το τηλέφωνο. Διότι αν δε χτυπάει (και δεν έχεις πληρώσει το λογαριασμό) τι να το κάνεις; Μην απελπίζεσαι Άννα! Τώρα έχεις 12 (σημαδιακό;) νέες λειτουργίες που θα σε κάνουν να δεις τη συσκευή σου με άλλο μάτι!

Αναλυτικά το τηλέφωνο μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως:

Πλυντήριο πιάτων
Μίνι εκτυπωτής (για σκονάκια, επαγγελματικά έγγραφα και αφίσες Α1)
Τρόμπα ποδηλάτου
Θερμάστρα
Σεσουάρ (για δολοφόνους και μη)
Μηχανή ξυρίσματος (η συσκευή για το γκαζόν προσφέρεται μόνο ως αναβάθμιση)
Ηλεκτρικό σίδερο
Φυσαρμόνικα (για το αστέρι που κρύβεις μέσα σου)
Μίνι τοστιέρα (για εκείνο το τοστ που θά'θελες νά'χες τώρα)
Θερμόμετρο (μπιχ)
Συσκευή ηλεκτρικής εκκένωσης
Ανιχνευτής σεξουαλικής προτίμησης (χρήσιμο, στις μέρες μας..)

Η συσκευή διαθέτει και τον μοναδικό αντικλεπτικό μηχανισμό αυτοκαταστροφής/έκρηξης για να τους μείνετε αξέχαστος/η.

Αντιδράσεις ενός μεσήλικα: "Έ ρε τους κερατάδες, πώς τα φτιάχνουν;" ή "Τους κερατάδες, δες τι βγάζουν.."

Γιορτάζω, γιορτάζω!

2006-11-30T18:15:00.000Z

Μπορεί η ονομαστική γιορτή να μην είναι τόσο μεγάλο πράγμα όσο είναι τα γενέθλια, αλλά αξίζει να γιορτάζουμε και τα μικρά, right? Με τρέλα! Χρόνια πολλά και στους συνονόματους. Όποιος θέλει ας έρθει Lonsdale μετά τη δουλειά, κερνάω!

PS> Η απουσία μου έγινε και πάλι αισθητή, καταλαβαίνω, ησυχάστε. Αναμένεται ανατρέπτικο post που θα αλλάξει τα δεδομένα. Η νέα εποχή blogging (αμέσως μετά το Φθινόπωρο, εμβόλιμη εποχή και καλά.. και όταν αρχίζει και blog-ιάζει θα λέμε "άντε, να πούμε καλό blogging;") έρχεται!

Around the corner

2006-11-10T00:39:00.000Z

Φίλοι μου,

Το ξέρω πως πάει καιρός από τότε που συνέταξα (ουάο!) το τελευταίο post αλλά είναι καιρός τώρα που το σκέφτομαι και δεν κάνω τίποτα περί αυτού. Λοιπόν σήμερα ήρθε η μέρα που θα γίνει αυτό το post το οποίο εδώ και τόσες μέρες, ή εβδομάδες, απουσιάζει. Μ'αρέσει να παίρνω, ίσως αστείο μα συνάμα σοβαρό, "ύφος" όταν στην ομιλία χρησιμοποιώ λέξεις που δε θα άκουγε κανείς συχνά στην καθημερινή γλώσσα, τουλάχιστον όχι από εμένα γιατί πάντα φαντάζομαι σοβαρούς πολιτικούς ή γιατρούς να μιλούν έτσι. Γι'αυτό λοιπόν τα τονίζω χρησιμοποιώντας πλάγια γραμματοσειρά, βεβαίως βεβαίως. Anyway, αρκετά με τις αρλούμπες, ας πάμε στο σημείο (let's get to the point)!

Από την πληθώρα των blogs που έχω δει/διαβάσει έχω ξεχωρίσει αυτά στα οποία υπάρχει κυρίως αμφίδρομη επικοινωνία ανάμεσα στον συντάκτη και τους αναγνώστες, κάτι που επιτυγχάνεται κυρίως μέσα από τα σχόλια. Ωραία, ως εδώ όμως με το σοβαρό ύφος, ok? :P Άντε γιατί αρχίζω και ζορίζομαι, θαρρώ. Είχα (ί-χαα!) καιρό να γράψω και απόψε είναι η νύχτα που θέλω να σας γράψω. Είναι πολλά που έχουν γίνει και αν θυμάμαι καλά το κένο στην ιστορία αυτή ξεκίνησε πριν περίπου 2 μήνες.

Chapter 1.1 - The Bride (and her brother, eh?)

Πιστεύω πως δεν έχει νόημα να αρχίσω να γράφω πώς πέρασε η κάθε μέρα στη Θεσ/νίκη. Οι μέρες πέρασαν γρήγορα και η προετοιμασία λίγο ήταν αγχωτική αλλά έτσι είναι αυτά. Όλοι ήμασταν πιεσμένοι μέχρι τη μέρα του γάμου. Δε θα ξεχάσω την αδερφή μου να λέει αμέτρητες φορές "δε το πιστεύω οτι παντρεύομαι" και την κοιτούσα με ύφος "τι να σου πω.. δε το'χω ζήσει".

Η προετοιμασία στο σπίτι μου θύμισε μια άλλη προετοιμασία, την περασμένη πρωτοχρονιά ετοιμαζόμασταν οικογενειακά για μεσημεριανό στου γαμπρού. Θα ήταν η πρώτη φορά που τα πεθερικά θα γνωρίζονταν μεταξύ τους. Μετά από το ξενύχτι της πρωτοχρονιάς, μιας και όλοι πέσαμε για ύπνο στις 9 το πρωί, ποιός ξυπνάει στις 11? Το μάτι κόκκινο της φωτιάς και η φωνή κλειστή σα τα χειμερινά σινεμά το καλοκαίρι. Και στις δύο περιπτώσεις έπαιζε το άγχος πως δε θα προκάμουμε. Αυτή τη φορά όμως η συγκίνηση ήταν πολλή, το περιβάλλον γύρω μου δε το είχα ξαναδεί έτσι, το σπίτι, οι δικοί μου, το υπόλοιπο σόι και το αδερφάκι μου ήταν τόσο διαφορετικά. Ο φωτογράφος έβγαζε όσες φωτογραφίες δεν είχε βγάλει στη ζωή του, ο φουκαράς, και ο cameraman έκανε μέχρι και κούνια-μπέλα την camera του για να κερδίσει επιτέλους το πούλιτζερ που κυνηγάει μια ζωή.

Ο φωτογράφος λοιπόν έφυγε με προβάδισμα μισής ώρας για να περιμένει στην εκκλησία. Η διαδρομή από το σπίτι στην εκκλησία ήταν όσο διασκεδαστική θα μπορούσε να φανταστεί κανείς, με κόρνες, μουσική, χαιρετούρες με άγνωστους, ελιγμούς και ιπποτικές παραχωρήσεις πρωτεραιότητας, made in Greece (σε φάση, πάρε με τηλ όταν παντρευτείς).

Φτάνοντας στην εκκλησία, διανύσαμε την απόσταση από το αυτοκίνητο ως την είσοδο του ναού όπου και παραδώσαμε μαζί με τον πατήρ τη νύφη και ύστερα ως τον παπά (ο οποίος έμοιαζε πολύ με τον Τζίμη Πανούση!). Κατά τη διάρκεια του μυστηρίου με κλεφτές ματιές κοιτούσα δεξιά και αριστερά ψάχνοντας φίλους και συγγενείς στη λαοθάλασσα (ο λαοθαλασσόλυκος δηλαδή, ποιός ακριβώς είναι;). Οι φίλοι έκαναν νοήματα και κουνούσαν το κεφάλι με νόημα, εννοώντας "και στα δικά σου" ενώ οι φίλες έκλειναν με νόημα το μάτι (ναι, μυγάκι ήταν τελικά, άσε..). Το ρύζι και τα ροδοπέταλα βροχή, ήταν αρκετά για να γίνει ριζότο-τριαντάφυλλο για τη λαοθάλασσα που λέγαμε. Θύμισε μου να σου πω τη συνταγή. Ακόλουθησαν οι χαιρετούρες, οι οποίες κράτησαν 1 ώρα και 5 λεπτά με το ρολόι. Το κοιτούσαμε που και που όταν κάναμε κρακ-κρακ τα δάχτυλα εν μέσω χειραψιών. Μετά οι φωτογραφίες, κλπ κλπ τα κάνω skip γιατί θέλω να πω για το πάρτυ..

Chapter 1.2 - The Party (birdy num num)

Το πάρτυ ή αλλιώς δεξίωση ή αλλιώς το καλύτερο κομμάτι έπρεπε να περιμένει 24 ώρες. Μετά το ξενύχτι της πρώτης νύχτας του γάμου, όλοι οι καλεσμένοι μαζεύτηκαν στό σπίτι στη Χαλκιδική. Από την αρχή που τα παιδιά έψαχναν το μέρος για τη δεξίωση, καμία λύση δε με ικανοποιούσε. Το ίδιο συνέβαινε και με το ζεύγος. Ξενοδοχεία, αίθουσες δεξιώσεων, piano-bar restaurants και τα λοιπά φάνταζαν πολύ στημένα και κρύα για αυτό το γεγονός. Η ιδέα να γίνει λοιπόν το πάρτυ στο σπίτι μου άρεσε από την πρώτη στιγμή. Το σπίτι που περάσαμε τα παιδικά μας χρόνια, τα καλοκαίρια και σχεδόν κάθε σαββατοκύριακο τον υπόλοιπο χρόνο μέχρι που μεγαλώσαμε τόσο ώστε να το σνομπάρουμε ήταν η καλύτερη λύση. Δεν υπήρχε καλύτερο μέρος για να κλείσει αυτό το κεφάλαιο στη ζωή μας και να ξεκινήσει ένα καινούριο. Αν θυμάστε έχω ξαναναφερθεί σε αυτό το σπίτι σε παλιότερο post. Ο χώρος ήταν ό,τι πρέπει και οι εργασίες προετοιμασίας είχαν ξεκίνησει σχεδόν αμέσως.

Το πάρτυ ξεκίνησε περίπου στις 7, ημέρα Σάββατο. Η ατμόσφαιρα ήταν φανταστική, υπήρχε μόνο χαρά και τίποτα άλλο. Το σπίτι ήταν αγνώριστο με όλο το στολισμό, τα φώτα στον κήπο έδιναν μια αίσθηση πως όλο αυτό γινόταν στον ουρανό. Η εικόνα έχει μείνει έντονη ακόμα. Το φαγητό και τα ποτά ήταν ατελείωτα και από ένα σημείο και ύστερα ο χορός ασταμάτητος. Τα αθλητικά παπούτσια μπορεί να μην πήγαιναν με το κουστούμι αλλά ήταν η κίνηση-ματ της βραδιάς μετά από μαρτυρικές φιγούρες επί 2 ώρες. Σε μια βεράντα (ντυμένη πίστα για τις ανάγκες της περίστασης) μεγάλοι και μικροί ήμασταν ένα. Όλως περιέργως μόνο το δικό μας σόι είχε ωραίες ξαδέρφες (ομορφόσογο είναι η λέξη που ψάχνεις). Χμ! Αν και το άλλο σόι είχε μία για την οποία θα σας πω σε λίγο. Δεν περιγράφεται εύκολα το σκηνικό, το οποίο κράτησε μέχρι τις 4 το πρωί μιας και η αστυνομία είχε λάβει καμιά 30αριά κλήσεις μέχρι τότε. Έτσι τουλάχιστον μας είπε ο θείος που εκτελεί καθήκοντα αστυνομικού στην περιοχή (εμ που πας Καραμήτρο χωρίς τα μέσα;). Από εκείνο το σημείο και ύστερα άλλοι συνέχισαν να χορεύουν ψυθιρίζοντας κάποιο τραγούδι και άλλοι είχαν σωριαστεί στο χορτάρι και βγάζαν φωτογραφίες. Κανείς φυσικά δεν ασχολήθηκε με την καθαριότητα ως την επόμενη μέρα.

Chapter 1.3 - The day before the day after tomorrow

Η εικόνα που αποκάλυψε το φως της επόμενης μέρας ήταν κατακλυσμική. Οι επιζώντες είχαν εκείνο το κόκκινο στα μάτια που λέγαμε και οι φωνές αυτή τη φορά ήταν όσο ανοιχτά έιναι τα μπουζούκια τις Δευτέρες! Στο πρωινό λοιπόν έγιναν αρκετές συζητήσεις για τα του πάρτυ. Από τις πιο αστείες ήταν η εξής μεταξύ εμού και του γαμπρού:

- Μια κοπέλα χτες, δε μιλήσαμε καθόλου, η οποία ήταν έτσι λίγο.. εμ.. αρκετά παχουλή..ναι, ποιά ήταν;
- Ποιά; Την ξαδέρφη μου λες;
Και μετά απο παύση μερικών δευτερολέπτων:
- Πολύ καλή κοπέλα!
Και λυθήκαμε..!

Αυτά για να μαθαίνεις πως αυτοί που δε ξέρεις παίζει να είναι από το άλλο σόι!
Και άλλες ιστορίες βέβαια τις οποίες δε θυμάμαι με τις ίδιες λεπτομέρειες όπως 2 μήνες πριν. Α, και τα αθλητικά που λέγαμε, ενώ είχε ήδη ξημερώσει..

Συνολικά λοιπόν ήταν 2 αξέχαστες εβδομάδες. Ας είναι καλά οι γονείς που έκαναν το παν για να γίνει αυτός ο γάμος. Μπορεί να μη το έζησα από κοντά τους τελευταίους μήνες αλλά το κατάλαβα όταν πήγα και τους είδα. Και φυσικά να είναι ευτιχισμένα τα παιδιά. Και, κάτσε να δεις τι μου είπαν 6345334 φορές; Ε.. Α ναι! Και στα δικά μου. Και στα δικά σας.

Chapter 2 - Closure

Η επόμενη μέρα, μια βδομάδα μετά για την ακρίβεια, με βρήκε να γυρίζω στο Λονδίνο έχοντας κάνει μεγάλα βήματα. Θέματα που με τραβούσαν πίσω για καιρό είχαν πλέον κλείσει. Δε κατάλαβα το πώς ακριβώς έγινε αυτό. Ίσως όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με αυτά καταλαβαίνεις αν έχεις προχωρήσει ή όχι και αν μια τέτοια ιστορία μπορεί στην τελική να σου προσφέρει και κάτι άλλο εκτός από μουρμούρα και (πολλή) σκέψη. Ευτυχώς κατάλαβα πως αξίζω πλέον κάτι παραπάνω από αυτά και δεν χρειάζεται να το αποδείξω σε κανέναν. Το ξέρω. Γυρνώντας λοιπόν δεν μελαγχολούσα που έφευγα αλλά ανυπομονούσα να ζήσω το Λονδίνο χωρίς τα παραπάνω. Είδα τον κόσμο μου αλλιώς, τους φίλους μου αλλιώς, τις γυναίκες αλλιώς και πιο σημαντικά τη ζωή μου αλλιώς. Την κοιτάω από εδώ και πέρα, και όχι από εδώ και πριν.

Η τελευταία περίοδος συμπίπτει με το κενό στην ιστορία αυτού εδώ του blog. Δεν είχα χρόνο να καθήσω να γράψω γιατί ζούσα αυτό εκεί έξω. Αυτό που συμβαίνει όταν εγώ και τόσοι άλλοι καθόμαστε μπροστά σε μία οθόνη. Προς θεού, δεν κατακρίνω κανέναν. Όλα χρειάζονται και το ξέρω και εγώ και εσείς πως δεν είναι μάταιο να διατηρείς ένα blog (αν και μερικοί τείνουν κυρίως να διαφημίζουν τους εαυτούς τους μέσω αυτών). Anyway, επειδή θα ξεφύγω αν συνεχίσω θυμίστε μου να σας δείξω ένα σχετικό video κάποια στιγμή.

Με τέτοια ψυχολογία λοιπόν όλα είναι πιθανά. Ακόμα και τα πιο απίθανα. Ακόμα και τα σενάρια επιστημονικής φαντασίας ή απλά αυτά που λες "γίνονται μόνο στις ταινίες ή την τηλεόραση". Αρκεί να είσαι έτοιμος και μαζί ανέτοιμος για τα πάντα. Θυμάσαι Allitnil τι λέγαμε, έτσι; Χάνεις χρόνο όσο μένεις να σκέφτεσαι το παρελθόν. Και η τύχη σου είναι "just around the corner".

Δεν ξέρεις τι θα συναντήσεις και πότε. Κάτι τέτοιο έζησα κι εγώ, και μέχρι τότε το είχα δει μόνο στην TV να συμβαίνει.

Θα τα λέμε πιο συχνά, promise!

PS. Κομμάτι μεγάλο βγήκε..

Αγαπάω αγγέλους, αντί..

2006-10-15T15:50:00.000+01:00

Μετά από μια ασθένεια και λίγο χαμένο χρόνο στο κρεβάτι, αναγκάστηκα να έρθω στη δουλειά Sundaily (Κυριακάτικα) για να αναπληρώσω λίγο από το χαμένο έδαφος. Την περίοδο όμως αυτή γίνονται έργα στο κτίριο της δουλειάς και το τοπίο θυμίζει "οικοδομή". Είναι περίεργο να ακούς Άγγλους χτίστες/εργάτες να τραγουδούν με πόνο τα τραγούδια που ακούγονται από το φτηνό τρανζίστορ στο γιαπί. Εκεί λοιπόν που περίμενα να έρθει το ασανσέρ άκουσα μία φωνή να συντονίζεται με αυτή του Robbie και να πιάνει συναίσθημα. "I'm loving angels instead" έβγαινε από το λαρύγγι του πολυτάλαντου χτίστη καθώς ο λαϊκός -κατά τα άλλα- Robbie Williams έκανε συντροφιά στους life wrestlers (βιοπαλαιστές) της πρωτεύουσας. Χαμογέλασα και η εικόνα αποτυπώθηκε στο μυαλό. Θα μου πεις, έχουν μήπως Καρρά και Χριστοδουλόπουλο; Δεν έχουν..

Και μιας και λέμε για καλλιτεχνικά, ρίξτε και μια ματιά σε αυτό:
Τουγκουντουμπιτρού

(edit, Δευτέρα πρωί)
Είδα και μία αλεπού (ναι, αλεπού!) βγαίνοντας από το κτίριο της δουλειάς στις 23:45 για να προλάβω το τελευταίο τραίνο.. Σα σκηνή από ταινία τρόμου, που σε κοιτάει η αλεπού στα μάτια και το ξέρεις πως κάτι ξέρει!

Aaaaand, ACTION!

"Look! A fox! Oh my god.. it's a sign!"
*Psycho theme* Eek eek eek eek!

Ακατάλληλη για μάνα!

2006-09-25T13:06:00.000+01:00

Δε ξέρω πόσο παλιό είναι, αλλά εγώ χτες το πρωτοάκουσα και ακόμα το μουρμουρίζω :p Ορίστε το άσμα zipαρισμένο, ακολουθούν οι τόσο εμπνευσμένοι στίχοι. Και όποια μου κάνει παραπονάκια δεν έχει χιούμορ (ούτε γλυκό! :P ). Σκέψου να το πετάξεις σε πάρτυ εκεί που δε το περιμένει κανείς.. Ω, πανικός! Μόνο μια λέξη δε πιάνω από τους στίχους.. Την έχω υπογραμμισμένη και είμαι ανάμεσα σε όργανο, γιαλό και ποιος ξέρει τι άλλο.. Όποιος καταλάβει τι λέει ο καλλιτέχνης ας βάλει μια φωνή.

Νίκος Ξύδης - Τι μαλάκας ήμουν

Αγάπη μου σε γύρευα σε Γη και σε Φεγγάρι
Και σα μουλάρι σήκωνα του έρωτα τα βάρη
Μα εσύ με εγκατέλειψες και πήγες μ'έναν αλλό
Γιατί κοιτούσες τα μικρά κι εγώ ...είχα μεγάλο

Μεγάλο ντέρτι στην καρδιά και πήγα να στο δείξω
Τη φλόγα που 'χω μέσα μου για πες μου πώς να σβήσω
Εγώ, τρελή, σ'αγάπησα και συ με απαρνιέσαι
Και στο Καβούρι μια βραδιά σε βρήκα ...να φιλιέσαι

Ε όχι ρε παιδιά, αν είναι δυναμόν
Αυτή πέρασε τ'όργανο για φέτα του ζαμπόν
Αφήστε τα αλλαντικά και πιάστε το κασέρι
Αυτή κατέχει τ'όργανο σα να'τανε μπεγλέρι (σα να'τανε μπεγλέρι)

Τι μαλάκας ήμουνημουνημουνημουνημουνημουν
ναι αλλά ήσουνα κι εσύμουνημουνημουνημουνημουνημουν..

Δεν ήξερα οτι ήσουνα η κόρη του Απιστία
Μου το'χες πει μία φορά μα το πήρα στ'αστεία
Για αγάπη όταν σου μίλησα για γάμο όταν είπα
Με ρώτησες αν θέλω να μου κάνεις ...μια πίτα

Τάρανδο με έκανες με κοροϊδεύουν όλοι
Απ'το μονό κρεβάτι σου έχουν περάσει όλοι
Ο Μπάμπης, ο Αλέξανδρος, η Ντόρυ και η Άννα
Τώρα κατάλαβα πως είσαι ..ακατάλληλη για μάνα

[Chorus]

Δε κλαίω που δε μ'αγαπάς δε κλαίω που δε θυμάσαι
Από τις τύψεις κάποτε εσύ δε θα κοιμάσαι
Δε κλαίω που παντρεύτηκες και τώρα ζεις στο Βόλο
Κλαίω μόνο γιατί έχασα την ευαίσθητη καρδιά σου,
τα ναζάκια τα τρελά σου,
το παστίτσιο της μαμάς σου
Και το θεσπέσιο σου κώλο!
Το θεσπέσιο σου κώλο!

Τι μαλάκας ήμουνημουνημουνημουνημουνημουν
ναι αλλά ήσουνα κι εσύμουνημουνημουνημουνημουνημουν..

Μωρ'τι μαλάκας ήμουνημουνημουνημουνημουνημουν
ναι αλλά ήσουνα κι εσύμουνημουνημουνημουνημουνημουν..

Όπως φαίνεται, ο κύριος Ξύδης συμμετείχε σε αυτό το σχήμα πέρυσι τέτοια εποχή περίπου. Δεν είμαι fan του Βασίλαρου, ας είν'καλά το Google που το ξέθαψα. Ενδιαφέρον όμως έχουν τα πικρόχολα σχόλια του συντάκτη που μάλλον μετάνιωσε που τα'σκασε και στάζει.. ξύδι για την εμπειρία του. Η παράγραφος με τίτλο "Τελικά αξίζει να πάω;" στο τέλος της σελίδας τα (κ)λέει όλα. Μάλλον νομίζει τον εαυτό του για μαλάκα που πήγε. Τι μαλάκας ήτανητανητανητανηταν.. ;)

PS> Άρη, Αχιλλέα, κανονίστε!

Πάρτυ; Ποιό πάρτυ; Που'ταν Άκη το πάρτυ; Οέο!

2006-09-24T02:48:00.000+01:00

Επιστροφή στο νησί. Αύριο. Η τελευταία νύχτα εν Ελλάδι πλησιάζει στο τέλος της. Είναι πολύ ωραίο συναίσθημα να ακούς "Το Πάρτυ" του Μανώλη Μητσιά (και όχι του Χ"Γιάννη, έλεος) από τον Αχιλλέα και τον Άρη ζωντανά και να νιώθεις όπως ένιωθες όταν το πρωτοάκουσες. Να μπορείς να απολαύσεις απλά το τραγούδι και τη μουσική του. Ανεπηρρέαστος από πρόσωπα και καταστάσεις. Ανενόχλητος από έντονες αναμνήσεις, εγωισμούς και αναπάντητα "Γιατί;". Και ναι, αυτό είναι όχι απλά ένα αλλά πολλά βήματα μπροστά! Επιτέλους το παρελθόν είναι παρελθόν. Δεν αξίζει να είναι παρόν. Μετά από αρκετή Ελλάδα λοιπόν και έναν γάμο, μα τι γάμο, επιστρέφω στο Λονδίνο. Πτήση κι-εγω-δε-ξέρω-τι-νούμερο από SKG για LGW. Και τα συγκατοικίδια περιμένουν!

[To be continued..]
Α και πού'στε; Το ποστ (τοστ, μμ..) μπορεί να ξεγελάει αλλά είναι χαρούμενο :) Οεο!

PS> "Τάμτα", "Ταμτάκος"... Μούμπλε, μούμπλε.. Απλή συνωνυμία ή...
Ε, λέμε και καμιά μαλακία που και που για να ξεχνάμε τις προηγούμενες :P

PS2> Γεια σου ντροπαλή ttallou :p

Σε μια βδομά.. σε μια βδομαδαγάμος γίνεται!

2006-09-09T03:15:00.000+01:00

Ήρθε η ώρα λοιπόν και για μένα (όχι εγώ, άλλος παντρεύεται) να κατηφορίσω στα πάτρια εδάφη. Είναι 3 το πρωί και το έχω πάρει απόφαση πως απόψε λέω να μη κοιμηθώ. Θα πάω κατ'ευθείαν για δουλ.. ε για αεροδρόμιο! Λίγα μπορεί να πει κανείς μια τέτοια δύσκολη ώρα. Ας πούμε οτι η διάθεση είναι γλυκειά, κάτι στο οποίο συνέβαλε ένα πρόσωπο από τα παλιά. Πάντα θα κρατάω τους κοιλιακούς μου μετά τις συζητήσεις μας, και άσε το υπογαύγειο* να γαυγίζει όσο θέλει! Η Θεσσαλονίκη περιμένει και ανυπομονώ να βρεθούμε με τον Περικλή που είναι φαντάρος το παιδί, και τον έχουν αναγκάσει να ξυρίσει τη ..φρά(ν)τζα. Ο Αχιλλέας, το τσουνάμι των blog περιμένει όπως και το "υπομονετικό ολοκλήρωμα" που ξέρει να περιμένει βέβαια. Ο Κωστής φαντάζομαι από το πολύ το ..διάβασμα για εξεταστική και την κατάληψη θα'χει χτυπήσει κανένα καινούριο γκομενάκι, τη Χήρα Ψια. Ο Νίκος με αυτά που έχει μάθει και κατεβάζει από το νετ εξελίσεται από αρχαιολόγος σε επίσημο geek, εύγε παιδί μου! Είναι κι ο Δεσπάνθρωπος στη Δεσποκοσμάρα του, ελπίζω να τον φέρω κατά Θεσσαλονίκη μεριά τις μέρες που θα'μαι κάτω. Και άλλοι που ποτέ δε πρόκειται να διαβάσουν αυτό εδώ το post διοτί είναι τέτοια η σχέση τους με την τεχνολογία που παίζει να γνωρίσουν το Internet την εποχή που η UNICEF θα ολοκληρώνει το έργο της. Τα του γάμου (ακόμα βέβαια δε μπορώ να το πιστέψω πως η δική μου αδερφή παντρεύεται) θα τα μάθετε μετά τις χαρές και τα πανηγύρια, με ή χωρίς φωτογραφικό υλικό (καλά, λίγο ίσως). Στους υπόλοιπους που θα μείνουν κοντά στις δουλειές τους, σχολές τους, κλπ εύχομαι ολόψυχα καλό πήξιμο και δε σας ξεχνάω, θα πετάξω κανένα post εκεί που δε το περιμένει κανείς. Έτσι, εκπλήξεις και ..χιλιάδες δώρα (βλ. iPod Nano, ξέρεις εσύ..) το blog του unpaiktable. Θα τα πούμε σύντομα..

PS. Μερικές φωτογραφίες που έταξα. Παίρνε ιδέες Trilian!


@11am	@8pm

PS2. Hey Pepe, it's me. Sorry mate, it's too late for me to translate the whole lot. Let's just say that I am really looking forward to seeing certain people in Thessaloniki. If you were in da city you'd be on my list, dude! Take care eh? Getting ready for the big moment. I'll give your wishes to my sis for you, the party will be flowering great!

*υπογαύγειο = subwoofer

Dreams of flying

2006-09-08T01:10:00.000+01:00

It's all about having fun using your imagination. Amazing how the kids (and a brave dog) play the photographer's game, who is surely a kid himself. Such beautiful and imaginative images; these are only a few works from the artist's collection. Enjoy!

by Jan Von Holleben.

"Walk"man or "Walk-by"man?

2006-09-06T23:49:00.000+01:00

Είναι κάμποσα (και καμπόσα) τα θέματα που θα'θελα να είχα την όρεξη να θίξω, αλλά αυτό θα συμβεί σε επόμενο post. Μερικά από αυτά είναι ο τελικός του Μουντομπάσκετ και η επιτυχία τση Εθνικής, το φιλικό τση Βραζιλίας με την Αργεντινή, η γνωριμία με την Tanja που συμπτωματικά ήταν στην ίδια συναυλία της Ivete στις 21 Ιουνίου, και το επικέιμενο ταξίδι στην Ελλάδα για τι άλλο, το γάμο τση αδερφής :D Προς το παρόν όμως (και υπο τη latin μουσική υπόκρουση του γείτονα) θα αναφερθώ σε κάτι τελείως διαφορετικό οπότε παρακαλώ συνεχίσετε την ανάγνωση με δική σας ευθύνη :P

Έχετε σκεφτεί ποτέ πως τα MP3 players και κάθε είδους φορητή συσκευή αναπαραγωγής μουσικής χαλάνε την πιάτσα των πλανόδιων μουσικών; Ομολογώ πως σχεδόν κάθε φορά που, έχοντας τα ακουστικά στα αυτιά μου, περιφέρομαι (όχι, δε κατεβαίνω για βόλτα :P ) στις σήραγγες του tube και περνάω μπροστά από πλανόδιο μουσικό σκέφτομαι το εξής. Μήπως θα'πρεπε να νιώθω άσχημα; Η αλήθεια είναι πως τις έχω τις ενοχές μου. Εκείνος το κάνει για να βγάλει το ψωμί του κι εγώ απλά και βολικά τον προσπερνώ με το iPod στα αυτιά. Αυτή η είκονα είναι που προσπαθεί να περιγράψει και ο τίτλος. Κάποιος μπορεί να έλεγε πως τα MP3 players πέτυχαν αυτό που δε θα πετύχουν ποτέ οι πλανόδιοι. Οποιαδήποτε μουσική, οπουδήποτε, οποτεδήποτε ("Whenever, wherever" που λέει και μια πρώην.. Τι να κάνει το Σακιράκι άραγε..; ). Τελικά, τα (προτιμώμενα) μεν γεμίζουν τις τσέπες των εχόντων και τα δε προσπαθούν ταπεινά να γεμίζουν τις τσέπες των μη εχόντων. Άδικος που'ναι ο κόσμος..

Όσο για τα υπόλοιπα θέματα της ημέρας,
"Η συνέχεια στο επόμενο...".

Pepe:
Hey Pepe, what I'm trying to get accross is the fact that although some people try to make a living out of playing music on the streets, which is very common in the underground/tube here in London, others conveniently "walk by" listening to some other music on their iPods.. I'm not on alcohol or drugs, it just struck me, ok? :P Take care bro!

Bye Bye Miss American Pie(Μου μυρίζει Τιρινίνη!)

2006-09-01T12:37:00.000+01:00

Thank You!
Ευχαριστούμε!

Greece - USA
101 - 95

I'm lost for words after watching the game with flatmates and friends at home this morning (8:30am).. Ελλάς! Ελλάς! :) Το πελατολόγιο μεγαλώνει συνεχώς. Μετά την Κίνα και τη Γαλλία πλασαρίστηκαν και οι Αμερικάνοι στους VIP της λίστας. Οπότε την επόμενη φορά που θα έρθουν στο μαγαζί μας θα τους προλάβουμε με νόημα και θα τους πούμε "Το γνωστό ε..;" ;) See you at the final τον οποίο ελπίζω να προλάβω να δω διότι αμέσως μετά έχω πάρει tickets για το Brazil - Argentina. Σνιφ, σνιφ.. μου μυρίζει Τιρινίνη! (Φαντάζομαι γνωρίζετε τι εστί Τιρινίνη)

Συμπέρασμα

2006-09-01T02:03:00.000+01:00

Τελικά, όσο παιχνιδιάρης και να είσαι, όταν έχεις πιει είναι αδύνατο να κάνεις καλό σκορ στο Pac-Man.. Pepe (miss u dude), what I just said is that when you're kinda drunk, it's almost impossible to do well in Pac-Man.. Try it yourselves and let me know how well or badly you did. Cannot say more as I'm not in such a state that I'd want to read, later on, what I will have written.. Goodnight to all, (please) be original, (please) be yourselves, (please) be honest to everyone including yourselves and (please) never ever try to keep everyone happy. It just doesn't work. And for some that think that it might eventually work, it never will.

PS. Good luck to Greece, tomorrow at 08:30am GMT against the US team. We're already proud of you. Thank you.
PS2. I want to thank A for being such a good and supportive friend/brother. Talking about pricelessness..

I've had enough

2006-08-23T10:55:00.000+01:00

Εμπρός λοιπόν καλή μου τηλεμεταφορά! (Go go gadget teleport!) Έτσι θέλω να τη βγάλω μέχρι να χρειαστεί να φύγω. Αλλά γιατί να φύγω; Θα μου πουν τα ψάρια "Τοκ τοκ, σπλατς! Φιλαράκι, κλείσαμε.."; Όχι βέβαια.. Εκτός όμως αν η τηλεμεταφορά χαλάσει και τότε πηγαινοέρχομαι από νησί σε "νησί" με ταχύτητες τρελές. Αλλά ειλικρινά δε θέλω να σκέφτομαι την τελευταία φορά που χάλασε το gadget της τηλεμεταφοράς (The Fly, 1986).. Και με τόσα ψάρια τριγύρω; Μούμπλε, μούμπλε.. Γοργόνος (και μάγκας), γουστάρω!

PS. Some of the parts of this blog will be posted in English as well, from now on. And that's only because my dearest friend, bro, cousin, son and ...daddy (lol) Pepe (aka Pedja, aka Predrag, aka Prentak, aka Mpentza, do you job here?) will also be reading this blog from I-wanna-go-there-some-day Dubai. (Unpublished photos and never-seen-before footage to follow.) Oh, and to be honest, Pedja was the first person that made "Catwoe" sound funny! "You remember it, come on.. tell us the story" :P

PS2. Δεν ακούγεται πολύ αστείο το "Little spinach pie?" στη διαφήμιση της Μύθος;

PS3. Waka waka waka waka waka waka.. :D (click here to watch)

PS4. Ποιός θα μας πει επιτέλους το αποτέλεσμα της πράξης "φτώχός πλην τίμιος";

Superman Returns

2006-08-18T01:40:00.000+01:00

If only he wasn't that much different. But if he wasn't, then he wouldn't be that special in the eyes of Lois. Who knows how long he'd been away in Krypto for. Thing is that he left his girl behind, who had moved on by the time he got back. Superman knew he had to go as going back to planet Krypto was quite important for him. The reasons why he couldn't have taken Lois along are quite obvious. Superman had to go because he is different. He also knew that there could be only one Lois for him. Seems like she's more human and a practical mind than he is and she decided to move on. There can be only one Superman for humanity as for Lois too and she knows that well enough. Apparently she couldn't have waited on him and I assume they hadn't kept in touch while he was away. And now Superman is back; he still knows who's meant to be his girl. Sometimes I get the feeling that there's a little boy's brain in Superman's head. Superman has made mistakes. He never said goodbye or when he'd be coming back. Lois cares enough about him but she can't be his girl anymore. He is strong enough to accept that but people usually say that love is a superpower like no other, that can bring people together. He has to live with the fact that his other half is with another man. He'll have to enjoy the earth view alone. That got to hurt. Superman is half human afterall. (I didn't know he drew his powers from the sun)

If Clark wasn't Superman he wouldn't have made such an impression on Lois, therefore she wouldn't have met Superman, but he wouldn't have had to leave for any Krypto planet for such a long time. On the other hand, Lois fell for Clark only because he's Superman, a more confident and shortsightnessless version of Clark Kent. Should he have stayed? Shouldn't he have left? If only he wasn't that much different.

Could this be a true story? It very much could..

PS> As you can see there's no mention of kryptonite or Lex as this post's focus is on Lois and Clark only. It's not a Superman Returns film review or such. Thanks

Τα'χω χαμένα

2006-08-09T00:07:00.000+01:00

Θέμα: Πότε καταλαβαίνεις ότι αρχίζεις και το χάνεις

Όταν σε διαφήμιση στο tube λέει:
Paris from £49 (inc taxes)ο catwoe διαβάζει:
Paris from £49 (inc texas)
και σκέφτεται "Including texas? Μμμ, καλή προσφορά, αλλά το Τέξας λίγο μακριά δε πέφτει; Μα τι στο.."

Τι να φταίει; Η δουλειά; Ή το Αυγουστιάτικο φεγγάρι;

Happiness

2006-08-07T18:10:00.000+01:00

Πρόσφατα, δε θύμαμαι πού ακριβώς, πέτυχα έναν ορισμό (ή έστω μια προσπάθεια για ορισμό) της έννοιας της ευτυχίας:

"Happiness means time well spent"
Είναι ίσως ο ορισμός που με κάνει να σκέφτομαι την περισσότερη ώρα για εξαιρέσεις στον κανόνα αυτό.. Θα μου πεις, φίλε αναγνώστη (φίλε οδηγέ, έβαλες Flash στη μπαταρία;), ότι το βάρος στην πρόταση μετετέθη από την ευτυχία στο πώς ορίζεται το "well spent". Την απάντηση σε αυτό την έχουμε όλοι μέσα μας..

Επιστρέφοντας την 27η Ιουλίου

2006-07-26T21:03:00.000+01:00

Ο unpaiktable αποχωρίζεται αύριο για 1,5 μήνα τη φτωχομάνα Θεσ/νίκη για τα "Λονδίνα".. Ευχαριστεί θερμά αυτόν τον καταπληκτικό κόσμο που για ακόμα μία φορά κατέκλυσε το Πανάπαιχτο blog-o-στάδιο με τα comments του. Όταν όμως επιστρέψει στα πάτρια εδάφη, όχι μόνο θα μείνει περισσότερο (2 f***ng weeks, μπέημπεη!!) αλλά και θα συνοδεύσει/παραδώσει his unpaiktable sis στα χέρια του [Ν]. Εύχομαι να είναι ήρεμη, υγιής και ευτιχισμένη! Περισσότερα με την άφιξη στο ..νησί. Και το ερώτημα για ακόμα μια φορά, όπως (δεν) αναρωτώνται οι Εύνους, είναι "γουστάρω να ζω, στου νησιού το ρυθμό;" :P Τα λέμε..

Τρέχω...

2006-07-19T13:03:00.000+01:00

..και δε φτάνω! Δεν το έχω ξεχάσει το blog (ούτε φυσικά αυτό το υπέροχο κοινό, τα δώρα του οποίου θα δωθούν στο τέλος της εκπομπής. Ένα χειροκρότημα για τα δώρα κοινού!!) απλά έπεσαν μαζεμένα όλα τελευταία. Η μετακόμιση, η δουλειά, το ταξίδι.. Πάω Ελλάδα την Πέμπτη, δε σας το'πα :P Επιτέλους λίγος ήλιος και θάλασσα, λίγο κρασί και το κορίτσι μου :P Τα λέμε σύντομα με ποστ "τσι προκοπής". Καλές διακοπές σε όλους!

Tiny sparks

2006-07-14T15:38:00.000+01:00

Röyksopp - Sparks (Live)

No matter gay nor grim
It's those tiny little sparks
In daily life that makes me
Forget my wounded heart

It doesn't matter when
It may rain or it may shine
The blurry memories of us
Come back from time to time

No matter gay nor grim
It's those tiny little sparks
In daily life that makes me
Forget my soaky heart

It doesn't matter when
It may rain or it may shine
But you will always be here
Stored inside my mind

Κόλαση

2006-07-13T16:37:00.000+01:00

Δε δουλεύουν τα ερκοντήσια σήμερα στη δουλειά και έχουμε βγάλει τη μπέμπελη! Επικρατεί πανικός διότι από τη στιγμή που δε λειτουργεί καμία μονάδα, δε δροσίζονται ούτε οι υπάλληλοι, ούτε τα μηχανήματα στα Test Rooms. Αυτή η φωτογραφία τραβήχτηκε μέσα από ένα εκ των Test Rooms. Και φυσικά μιλάμε για θερμοκρασία χώρου. Όχι, δε θά'θελα να'μαι server (ούτε σε άλλη περίπτωση βέβαια :P ). Ευτυχώς δροσίζομαι με Ritmo Latino. Νά'χαμε και μια Margarita, καλά θα'ταν..

Ευχάριστη (μουσική) έκπληξη της εβδομάδας:

Röyksopp's Night Out: Live EP

Τηλεπάθεια a la unpaiktable

2006-07-12T01:53:00.001+01:00

Και στο'πα, όπως κάνεις βόλτες το βράδυ θα πετύχεις κανέναν γάτο. Έτσι, κύλησε το δαχτυλίδι του νερού μες στη νύχτα και σταμάτησε στο πόδι του catwoe. Το κοιτούσε, τον κοιτούσε, έπαιζαν για ώρα. Μέχρι που ο γάτος αποκοιμήθηκε, και το δαχτυλίδι συνέχισε το δρόμο του. Καληνύχτα!

Silent Disco

2006-07-10T12:06:00.000+01:00

Αυτό θα'χει πλάκα.. Έπεσε το μάτι μου πάνω στην ορολογία και λέω από μέσα μου "τι παίζει;". Στο Rockwave 2006 της Αθήνας θα πραγματοποιηθεί το πρώτο Silent Disco party σε επίσημο event στην Ελλάδα. Βέβαια, δε μπορώ να ξέρω αν έχει ξαναγίνει οπότε αν είμαι λάθος (και έχω πει μ4λ4κ1α (πώς μπαίνει τόνος στο ένα άραγε :P ) ) ας με διορθώσει κάποιος. Απ'όσο κατάλαβα και από τις φωτογραφίες που βρήκα στο πάντα χρήσιμο Google, ο DJ εκτός από ρυθμό μοιράζει απλόχερα και ..ασύρματα ακουστικά. Θα πρέπει να έχει πολύ γελιο να βλέπεις κι-εγώ-δε-ξέρω-πόσα άτομα με ακουστικά να χτυπιούνται, και να μην ακούς μουσική παρά μόνο βήματα και μουρμουρητά σε φάση "χμμ, χμμμμ, ο-γέα.. χμμμ μμμ". Φαντάζομαι, η πιο συνιθισμένη κίνηση πέρα από το κάθε τύπου χορευτικό θα είναι οι χειρονομίες που συνοδεύουν ατάκες όπως "πω, τι έβαλε!" και "πωωω... τι θυμήθηκε!".

Και καλή χμμ-χμμμμ-διασκέδαση!

Απορία 2

2006-07-10T11:48:00.000+01:00

Εφόσον το μεγάλο δάχτυλο του κάθε χεριού λέγεται "αντίχειρας" τότε γιατί όποτε αναφερόμαστε στο αντίστοιχο του ποδιού λέμε "το μεγάλο δάχτυλο του ποδιού" και σπαταλάμε το σάλιο/μελάνι/keystrokes μας και δε λέμε απλά "αντίποδας";

Και ξανά το ίδιο όνειρο

2006-07-06T14:28:00.000+01:00

Μέχρι πότε θα σε βλέπω;

Γκρινιακόμιση

2006-07-02T12:30:00.000+01:00

"Μου τη δίνουν οι μετακομίσεις" θα έλεγε ο Γκρινιάρης ή Grouchy Smurf ή Miesepeter. Να πρέπει να πακετάρεις και να κουβαλήσεις όλη την πραμάτεια σου, σκάλες πάνω, σκάλες κάτω και στο ενδιάμεσο να μην έχεις και ένα αυτοκινητάκι όπως πολύ βολικά θα είχες στην Ελλάδα. Αυτά έχει η graduate ζωή στο εξωτερικό. Πονάει και η πλάτη μου σήμερα μ'αυτά που κουβάλησα χτες, έχουμε και τον landlord να μας τα πρήζει με τους λογαριασμούς ενώ τους έχουμε πληρώσει. Το καλό της υπόθεσης είναι πως μετακομίζω σε πιο κεντρικό/βολικό σπίτι με καλύτερους συγκατοίκους (θες να μείνεις μόνος είπες; χα.. πλήρωνε!), οπότε I guess λίγη υπομονή πρέπει να κάνω. Έχει κανείς να μου δανείσει εκείνη τη φορητή συσκευή τηλεμεταφοράς; Και θα μετακόμιζα αμέσως, και θα πεταγόμουν σε κανένα νησάκι. Και έχει τόσο ωραία μέρα έξω..

Wow..

2006-06-29T11:39:00.000+01:00

Ακόμα μια συνηθισμένη μέρα ξεκινούσε. Μέχρι να ετοιμαστώ για τη δουλειά πέρασε η ώρα, βγήκα από το σπίτι σκεπτόμενος τη μετακόμιση, έφτασα στο σταθμό, ανέβηκα στο tube και στη Baker Street έκανα την επίσης συνηθισμένη αλλαγή για Jubilee Line. Στεκόμουν δίπλα στην πόρτα, δεν ήθελα να κάτσω (cazzo!!). Και εκεί που σταματάει ο "συρμός" στη Bond Street μπαίνει μια κούκλα, με όλη τη σημασία της λέξης. Παίζει να ήταν και μοντέλο. Μου έριχνε μισό κεφάλι σε ύψος, δηλαδή ήταν

1.84μ + x,

όπου x ίσον "μισό κεφάλι". Πέρασε από μπροστά μου και κάθησε κοντά στην πόρτα. Το ταξίδι της διήρκησε όσο μία στάση. Ξανθά μαλλιά (το "ξανθιά" παραπέμπει αλλού), καταγάλανα αξέχαστα μάτια και στόμα όπως της Julia Roberts αλλά στο πιο φιλικό προς το χρήστη. Πολύ απλό βάψιμο, όπως μ'αρέσει, και γενικά φαινόταν πολύ του γούστου μου. Damn (ντέηαμ). Ήταν από τις μέρες που δε με ένοιαζε τίποτα άλλο, απλά να πάω στη δουλειά να τελειώνω, οπότε δεν είχα προσέξει και πολύ τι έβαλα όταν έφυγα από το σπίτι, άσε που ήμουν και αξύριστος. Την κοιτούσα και σε κάποια στιγμή το βλέμμα της πλανήθηκε στο χώρο σαν κάτι να ζητούσε. Ταράχτηκα και σκέφτηκα Θε'μου εμένανε κοιτάει, και όντως έτσι ήταν. Δε τράβηξα το βλέμμα μου, συνέχισα να κοιτάω αλλά είχα κολήσει. Και σα να μου φάνηκε οτί πήγαμε να σκάσουμε και οι δύο από ένα δειλό χαμόγελο. Αλλά κοιταζόμασταν 1 ή 2 δευτερόλεπτα παραπάνω από το απλό κοίταγμα, που καταλαβαίνεις οτί κοιτάς πολλή ώρα. Όσα δευτερόλεπτα κι αν κράτησε αυτό μου φάνηκαν ατελείωτα. Μέχρι να γίνει όλο αυτό, είχαμε φτάσει στο Green Park. Σηκώθηκε, στάθηκε δίπλα στην πόρτα και σε μένα χωρίς να κοιτάξει και κατέβηκε. Όταν πέρασε από δίπλα μου και παρατήρησα και πάλι πόσο ψηλή ήταν σκέφτηκα πως είναι όπως κάτι γιγαντοαφίσες ή διαφημίσεις με μοντέλα που στέκεσαι μπροστά, κοιτάς ψηλά και χαζεύεις. Ο σφιγμός μου επανήλθε στα κανονικά επίπεδα και η γλώσσα μου είχε λυθεί και πάλι. Το να τη ξαναδώ δε παίζει γιατί δε νομίζω να πήγαινε δουλειά στις 11 παρά το πρωί και να έκανε τέτοιο δρομολόγιο. Τα ψώνια της βγήκε να κάνει το κορίτσι. Και σας ρωτάω, τι κάνουν σε αυτές τις περιπτώσεις; Εισπνοή.. Εκπνοή..

PS> Και δε φαινόταν να ήταν καμιά χαζογκόμενα που είχε βάλει το μίνι κι ο,τι μείνει. Μια μαύρη μακριά φούστα φορούσε, ένα απλό κρεμαστό και sandals.. *sigh*

Ivete Sangalo [Live in London]

2006-06-21T00:39:00.000+01:00

Ναι, ναι είναι αλήθεια! Η Ivete στο Λονδίνο, αύριο 21 Ιουνίου για πρώτη φορά στα χρονικά! Βρήκα tickets την τελευταία στιγμή. Πρέπει να κάνω επανάληψη το Live της αλλά δε προλαβαίνω, η συναυλία είναι αύριο! :D Άσε που δε μιλάω και Portuguese. Μόνο κάτι ψιλο-Ισπανικά. Και άσε την Ολλανδία να χτυπιέται με την Αργεντινή στο ποδόσφαιρο. Εξάλλου με τους Ολλανδούς θα τα πούμε και από κοντά την Πέμπτη, έτσι Δεσπάνθρωπε; Η Ivete είναι too good to miss.

Sorte Grandeeee, can't wait! Ό,τι και να πω είναι λίγο..
Θα πάω, τ'ακούτε;

Ευχαριστούμε την Αλίκη για την ευγενική συμμετοχή της :P It'd better be good αλλιώς θα της πληρώσω το ticket.

Sorte Grande

2006-06-17T03:06:00.000+01:00

Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψουν αυτό το Live CD. "Τότε γιατί κάνεις ποστ (κάτι σα τοστ ένα πράγμα) ρε μεγάλε;" θα ρωτούσε εύλογα ο αφελής αναγνώστης. Κι όμως, μετά από προσπάθεια ημερών βρήκα κάποια λόγια. Όλα ξεκίνησαν όταν για καλή μου τύχη είχα βρεθεί βράδυ Τσικνοπέμπτης 2006 στο Rodizio Rico της Westbourne Grove. Και για το Rodizio επίσης δεν υπάρχουν λόγια. Άλλωστε οι μυημένοι (Αχιλλέας, Λαδό, Ντιντής) γνωρίζουν πολύ καλά το γιατί. Θα μπορούσαν τα στομάχια μας να πουν πολλά αλλά "Ένα γουργούρισμα ίσον χίλιες λέξεις" λέει ένα γνωμικό που μόλις τώρα έβγαλα. Δε ξεφεύγω από το θέμα, αν για αυτό ανησυχείτε μερικοί. Η βραδιά στο βραζιλιάνικο Rodizio ξεκίνησε ομαλά με πολλά γκολ στο πρώτο ημίχρονο. Στο δεύτερο ημίχρονο όμως και εκεί που οι δυνάμεις άρχισαν να εγκαταλείπουν παίκτες-κλειδιά όπως ο Δημήτρης που καθόταν δίπλα μου και ο μοναδικός στο χαμηλό παιχνίδι με τα κοψίδια Στέλιος, εμφανίστηκε εκείνη. Για να πω την αλήθεια δεν την είχα προσέξει όση ώρα τσακίζαμε τα εδέσματα. Εκεί όμως που έγειρα πίσω να πάρω μερικές ανάσες από την εξαντλητική προσπάθεια, την είδα. Πάνω στη σκηνή, να χορεύει, να τραγουδάει, να χαμογελάει από δω, από κει και ο κόσμος από κάτω ακόμα πιο έντονα και το πιο σημαντικό: ασταμάτητα. "Τι γίνεται ρε παιδιά;" αναρωτήθηκα. Το στομάχι μου πλέον είχε καταλάβει πως η προσοχή μου ήταν αλλού πια και όχι στους μεζέδες. Φώναξα κοντά μου μία σερβιτόρα και τη ρώτησα πως λένε την κυρία στο video. "Ιβετς Σαγκάουο", είπε την πρώτη φορά εκείνη. "Come again?", είπα. Κατάλαβε πως έπρεπε να το πει πιο ανθρώπινα και επανέλαβε "Ivete Sangalo". Το σημείωσα γρήγορα γρήγορα στην ..καρδιά μου :P και ήταν απλά θέμα χρόνου πλέον μέχρι να ακούσω περί τίνος επρόκειτο. Το CD έφτασε από τη Βραζιλία μία μέρα πριν κατέβω Ελλάδα, ας είναι καλά τα τόρεντς βέβαια γιατί ήδη είχα ακούσει και είχα πάθει πλάκα.

Η Ivete είναι μοναδική. Τέτοιος ρυθμός, πανικός, κέφι, όλα μαζι. Το μοντέλο από τη Βραζιλία που το άλλαξε κάπου εκεί στην αρχή και έγινε τραγουδίστρια με έκανε να ξαναγοράσω CD μετά από πολύ καιρό. Το MTV Ao Vivο είναι μια γιορτή της 10χρονής πορείας της Ivete στην Axé Music από τη Bahia που είναι το είδος της μουσικής για το οποίο είναι διάσημη. Και τι πόδια.. (φωνή σκηνοθέτη: "Σταύρο, ζουμ στα πόδια!"). Είναι γενικά κάτι που δύσκολα περιγράφεται. Το προτείνω ανεπιφύλακτα, όπως άλλωστε κάνουν και μερικά από τα πιο διάσημα διεθνή περιοδικά μουσικής:

"Simply Amazing. Buy it."
- The Rolling Catwoe

"A true masterpiece, an instant classic."
- Unpaik Music

"Unpaiktable!"
- The Catwoe Μusic Issue

"Will get you up and dancing in no time!"
- Daily Catwoe

Όνειρο ήταν

2006-06-13T13:33:00.000+01:00

..και πέρασε. Μέχρι να έρθει το επόμενο. Μέχρι πότε θα σε βλέπω;

Αρχίδει το ματθ!

2006-06-09T13:36:00.000+01:00

Τα μάτια και η προσοχή στην Ακτή Ελεφαντοστού και στον όμιλο-φωτιά της Αργεντινής!

Let the games begin! (από αλλού δεν είναι αυτό;)
PS: Κρίμα που λείπει η Ελλάδα.. Πολύ κρίμα.. :(

Μπουγάτσα και Τοπίνο

2006-06-07T11:20:00.000+01:00

Παραγγελία:

1 Μπουγάτσα κρέμα (για τη γεύση)
1 Μπουγάτσα τυρί (για την όρεξη)
2 Τοπίνο (1 για την κρέμα και 1 για το τυρί)
1 Καρπούζι (κομμένο σε φέτες, ΜΕ τα κουκούτσια)
1 Πεπόνι (κομμένο στα δύο, με ένα κουταλάκι του γλυκού)
1 Ξαπλώστρα (στην παραλία ή στο γρασίδι, κάτω απο τον ήλιο)

Σημείωση: Στην περίπτωση της ξαπλώστρας στην παραλία, θάλασσα will do. Στο γρασίδι όμως, ενα λάστιχο με το πιστόλι-θαύμα της Gardena επιβάλλεται.

Και γρρήγορα!

Σήμερα γά...

2006-06-02T10:28:00.000+01:00

Στην Ελλάδα κόσμος παντρεύεται και εγώ είμαι εδώ.. Πώς είναι το ALTER; Ε εγώ είμαι το ακριβώς αντίθετο, μακριά από τις εξελίξεις. Το αδερφάκι μου θα ντυθεί νύφη, θα γίνει μαμά (ε κάποια στιγμή με το καλό) και εγώ θα είμαι ο θείος που θα κακομαθαίνει τον "μικρό" με transformers και Nintendo. Δε μ'αρέσει που είμαι μακριά ειδικά σε αυτή την περίσταση.

Δεν είναι περίεργο το πως αντιστρέφονται σιγά σιγά οι ρόλοι; Ή μάλλον όχι ακριβώς αντιστρέφονται, απλά η ζωή προχωράει και εναλλάσσονται οι ρόλοι. Δυστυχώς στην άκρη της γραμμής κάποιοι φεύγουν αλλά και κάποιοι άλλοι έρχονται. Από μικρός πίστευα πως για μιά ζωή θα είμαι έτσι, όπως και όλοι μας φαντάζομαι. Το ξέρω ότι δε λέω κάτι καινούργιο αλλά μόνο όταν τη ζεις την αλλαγή αρχίζεις και το καταλαβαίνεις. Ανυπομονώ..

Το πρόγραμμα έχει ταξιδάκι Ολλανδία στο τέλος του μήνα στο Δεσπάνθρωπο. Θα τα σπάσουμε ωρέ!

PS> Συνειδητοποίησα πόσο μικρό και ταπεινό είναι το blog μου μέσα στο λαβύρινθο και την πληθώρα των ελληνικών blogs του νετ. Εκατοντάδες posts, πολλαπλάσια links, και άλλοι τόσοι bloggers. Θα μου πεις σωστά "για σένα τα γράφεις". Αλλά αν τα'γραφα μόνο για μένα θα τα'βαζα εδώ; Άραγε διαβάζει κανείς; Hello? ello? llo? lo? o? ...

Μου χάρισε το άρωμα της [Full version]

2006-05-30T16:20:00.000+01:00

Στη δουλειά έχουμε κόσμο από κάθε γωνιά της Γης, όπως άλλωστε συμβαίνει και με οποιαδήποτε άλλη εταιρία εδώ στο Λονδίνο. Η πλειοψηφία των αλλοδαπών, θα'λεγε κανείς, πως είναι Ινδοί (τσίκιν κάρυ, ταντούρι τσίκιν και τα σχετικά). Ε λοιπόν δε μπορούσα να ξεφύγω και εγώ από τον "συμπαθή λαό" (έτσι δε λένε στα έντυπα;). Μετά από τον μοναδικό και ανεπανάληπτο γυναικά Kumardeev του MSc έχει σειρά το σέξυ (κι όποιος αντέξει) γκομενάκι Susan. Ναι καλά, σιγά μη τη λένε και Βερόνικα. Η Parameshwari (Παραμεσουάρι) κάθεται εδώ και μερικούς μήνες δίπλα μου στη δουλειά. "Καλοί, χρυσοί" αυτοί οι Ινδοί αλλά ρε παιδί μου πολύ ..άρωμα. Με ζαλίζει κάθε μέρα και μου προκαλεί τις απίστευτες φαντασιώσεις. Τέτοια γυναίκα και να είναι μόνο ένα μέτρο δίπλα μου; Δεδομένου ότι το εργασιακό περιβάλλον δεν επιτρέπει περιπτύξεις, πήρα το θάρρος και της ζήτησα το άρωμα της για να την έχω πάντα μαζί μου. Εκείνη άργησε λίγο, αλλά μου το έδωσε μετά από μερικές ατελείωτες εβδομάδες αναμονής. Το άρωμα που σαγηνεύει τις αισθήσεις μου ήταν επιτέλους στα χέρια μου. Μόνο που ήταν σε ..σκόνη! Με τέτοιο Curry Powder θα γίνει έεενα τσιμπούσι..
Μα ένα τσιμπούσι!

Μου χάρισε το άρωμα της

2006-05-23T10:52:00.000+01:00

Οσονούπω..

What a dream..

2006-05-18T10:49:00.000+01:00

Όλα άρχισαν με εικόνες και πρόσωπα γνώριμα. Το σπίτι στην Καλλικράτεια, ο Χάρης, η Τούλα, οι γωνιές και τα σημεία του σπιτιού που έχουν μείνει χαραγμένα στο μυαλό μου. Βρίσκομαι μέσα σε ένα αυτοκίνητο και κοιτάζω από το παράθυρο το σπίτι, εκεί μαζί με τα έλατα. Δίπλα μου κάθεται ο Χάρης και πίσω μου η Τούλα. Οι εικόνες γύρω μου γνώριμες. Στα χέρια μου κρατώ μια φωτογραφική μηχανή την οποία σηκώνω στο ύψος των ματιών μου. Μέσα από το σκόπευτρο βλέπω εικόνες οι οποίες τρέχουν σαν ταινία παλιά. Σε όποιο σημείο στόχευα έβλεπα σκηνές από το παρελθόν όπως τον Λεωνίδα με τη μικρή τότε Εριέττα, την Ελένη και την Ελίνα. Όπως ακριβώς στις ταινίες που δείχνουν τα flashbacks σα να είναι video τραβηγμένο με παλιά camera, χωρίς ήχο και με άτονα χρώματα. Αυτό το σπίτι ήταν ένα καταφύγιο. Ένας κόσμος μακριά από την καθημερινότητα της Θεσσαλονίκης. Τόσα καλοκαίρια και τόσοι χειμώνες είναι αδύνατο να ξεχαστούν. Δυστυχώς οι κατά τα άλλα εξοχικές (πολυ)κατοικίες ορθώνουν ανάστημα τριγύρω και αυτό για να γεμίζουν οι τσέπες μερικών. Και τι δε θα'δινα να πήγαινα για λίγο πίσω, ε Δέσπη;

Απορία

2006-05-18T00:30:00.000+01:00

Το χαρτί υγείας για τους βιβλιοφάγους, είναι όπως η σοκολάτα υγείας για τους υπόλοιπους; Φτιάχνουν "νόστιμα" γλυκά κι έτσι;

Lunik όπως Unique

2006-05-16T22:51:00.000+01:00

Κάτι μυστήριο έχουν αυτοί οι Lunik. Το οποίο πιστεύω πως πηγάζει απο την χροιά της φωνής που συνοδεύει τα τραγούδια του συγκροτήματος και ακούει στο όνομα Jael. Το "Through Your Eyes" απο το δίσκο τους με τίτλο "Weather" έχει μονοπωλήσει το ενδιαφέρον μου τις τελευταίες μέρες. Είναι από εκείνα τα τραγούδια που λέω "ταξιδιάρικα". Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν τραγούδια και μουσικές γενικότερα που σε πηγαίνουν αλλού. Δε σου θυμίζουν πρόσωπα και καταστάσεις, αλλά στις δημιουργούν και φεύγεις..

Το "Through Your Eyes" έχει τον ηλεκτρονικό ήχο και αυτόν της κιθάρας να δένουν με μια θεϊκή φωνή, αυτή της Jael, και το αποτέλεσμα είναι μοναδικό. Προσωπικά μ'αρέσουν τα τραγούδια και οι μουσικές που, όπως σωστά είπε ο Νίκος, έχουν να πουν ή να προσφέρουν κάτι νέο και διαφορετικό. Γι'αυτό φαντάζομαι ότι του αρέσουν οι Morcheeba (και μένα, και μένα!). Δε θα βρεις δύο τραγούδια με τον ίδιο ήχο σε ένα CD τους.

Καταλήγοντας, το κομάτι τελειώνει με κάτι που θυμίζει το Season Song των Blue States το οποίο επίσης χρησιμοποιεί το στοιχείο της χορωδίας αλλά πολύ περισσότερο. Στη δουλειά άκουγα και το Most Beautiful Song το οποίο μάλλον ταιριάζει στην περίπτωση του Δεσπανθρώπου και του Super Μάριου που δεν έχω γνωρίσει ακόμα. Μέχρι το επόμενο μουσικό post, η αναζήτηση νέων ήχων συνεχίζεται.. (τίτλοι τέλους)

Jael's Webpage
Lunik's Webpage

The Return

2006-05-16T12:03:00.000+01:00

You may call it "The Return" or "The Comeback" or whatever you'd like to call it. He's back. Stand by for his new post.

"I know it's hundreds of thousands of you out there. I won't let you down, I promise."
- He, 2006

PS: By the way, is YKK still in business? Damn!

Μονοπώλιο

2006-01-18T09:51:00.000Z

Πότε θα σπάσει επιτέλους το μονοπώλιο της YKK στα.. φερμουάρ;

Σκεφτείτε το λίγο.. Παντού υ-κα-κα βλέπω. Χάθηκε να υπάρχει καμιά άλλη μάρκα; Εκτός αν όντως μιλάμε για τααααα.... καλύτερα φερμουάρ!

To 1o post.. (My 1st Post)

2006-01-17T15:57:00.000Z

Ε ναι λοιπόν, είναι γεγονός. Από εδώ θα λέω όσα περνούν από το μυαλό ενός Software Engineer στο Λονδίνο. Να κρατάτε ομπρέλες επειδή θα πέσουν αρκετές μ4λ4κί3ς :P

Το layout του blog είναι αρκετά απλό αλλά σιγά σιγά θα του κάνω ένα φρεσκαρισματάκι..